Postanowienie o umorzeniu dochodzenia

Warszawa, ul. Miodowa 1

1 Ds. 234/23

Warszawa, dnia 15 marca 2024 r.

POSTANOWIENIE

o umorzeniu dochodzenia

Anna Kowalska - prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa-Śródmieście w Warszawie, po zapoznaniu się z aktami dochodzenia w sprawie zaistniałej w dniu 10 stycznia 2024 r. w Warszawie 11 stycznia 2024 r. i 12 stycznia 2024 r. na szkodę Jana Nowaka, prowadzonego przeciwko Piotrowi Wiśniewskiemu, podejrzanemu o czyn określony w art. 278 § 1 k.k.

- na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 i art. 325a k.p.k.

postanowiła

1) umorzyć dochodzenie przeciwko Piotrowi Wiśniewskiemu, podejrzanemu o to, że w dniu 10 stycznia 2024 r. w Warszawie, woj. mazowieckie, zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 250 zł oraz telefon marki Samsung o wartości 1000 zł na szkodę Jana Nowaka, tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k. - wobec stwierdzenia, że nie popełnił on przestępstwa z uwagi na niemożność rozpoznania znaczenia popełnionego czynu (art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 31 § 1 k.k.);

2) uchylić środek zapobiegawczy w postaci dozoru policyjnego zastosowany wobec podejrzanego Piotra Wiśniewskiego postanowieniem Prokuratury Rejonowej Warszawa-Śródmieście w Warszawie z dnia 12 stycznia 2024 r.

UZASADNIENIE

Prokuratura Rejonowa Warszawa-Śródmieście w Warszawie nadzorowała dochodzenie prowadzone przez Komendę Rejonową Policji Warszawa-Śródmieście w Warszawie przeciwko Piotrowi Wiśniewskiemu, podejrzanemu o czyn z art. 278 § 1 k.k.

W toku przeprowadzonego postępowania przygotowawczego ustalono następujący stan faktyczny.

Dnia 10 stycznia 2024 r., około godz. 22:00, w Warszawie funkcjonariusze Komendy Rejonowej Policji Warszawa-Śródmieście Adam Małysz i Ewa Wiśniewska pełnili służbę patrolową w rejonie miejscowego parku. W trakcie patrolowania parku i okolic zauważyli, że do śpiącego na ławce w parku mężczyzny podszedł inny, który przeszukał kieszenie jego ubrania i wyjął z nich jakieś przedmioty, które następnie schował do swojej kieszeni. Policjanci zatrzymali tego mężczyznę i zażądali okazania dokumentów. Na podstawie dowodu osobistego ustalili, że był to Piotr Wiśniewski, a podczas przeszukania znaleźli w jego kieszeni portfel z pieniędzmi w kwocie 250 zł, oraz telefon marki Samsung.

Po obudzeniu śpiącego na ławce mężczyzny funkcjonariusze ustalili, że nazywa się on Jan Nowak. Poprosili go o sprawdzenie swoich kieszeni, wówczas stwierdził, że nie ma pieniędzy w kwocie 250 zł oraz telefonu marki Samsung, którego wartość ocenił na sumę 1000 zł.

Przedstawiony stan faktyczny ustalono na podstawie zeznań świadków: Adama Małysza, Ewy Wiśniewskiej i Jana Nowaka, a także wyjaśnień złożonych przez przesłuchanego w charakterze podejrzanego o czyn określony w art. 278 § 1 k.k. Piotra Wiśniewskiego, który przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że był głodny i chciał w ten sposób uzyskać pieniądze na zakup jedzenia.

Pieniądze w kwocie 250 zł oraz telefon Samsung zwrócono za pokwitowaniem Janowi Nowakowi.

Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2024 r. zastosowano wobec podejrzanego Piotra Wiśniewskiego środek zapobiegawczy w postaci dozoru policyjnego.

Wobec uzasadnionych wątpliwości dotyczących poczytalności podejrzanego Piotra Wiśniewskiego, wynikających m.in. ze złożonych przez niego wyjaśnień, w których podał, że ukończył tylko szkołę podstawową - dnia 13 stycznia 2024 r. przeprowadzono jego badania psychiatryczne.

W sporządzonej w tym samym dniu przez biegłych psychiatrów opinii stwierdzono, że rozpoznają oni u Piotra Wiśniewskiego upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim, a stan ten wyłączał u niego zdolność rozpoznania znaczenia popełnionego czynu w rozumieniu art. 31 § 1 k.k. Biegli stwierdzili ponadto, że rozpoznany przez nich u podejrzanego stan psychiczny w chwili czynu nie daje podstaw do uznania, że mógłby on ponownie dopuścić się podobnego czynu, a tym samym wskazali, że brak jest podstaw do ewentualnego zastosowania środka zabezpieczającego w postaci umieszczenia w zakładzie psychiatrycznym.

Zgodnie z art. 31 § 1 k.k. nie popełnia przestępstwa osoba, która m.in. z powodu choroby psychicznej nie mogła rozpoznać znaczenia swego czynu lub pokierować swoim postępowaniem. Okoliczność ta stanowi określoną w art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. przyczynę negatywną procesową, wobec czego - postanowiono jak na wstępie.

W związku z umorzeniem postępowania przygotowawczego przeciwko Piotra Wiśniewskiego ustały również przyczyny, dla których zastosowano wobec niego środek zapobiegawczy w postaci dozoru policyjnego, w związku z czym należało postanowić jak w pkt 2 postanowienia.

Prokurator Prokuratury Rejonowej

Anna Kowalska

Pouczenie:

1. Na powyższe postanowienie przysługuje zażalenie do sądu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 306 § 1a, art. 325a oraz 465 § 2 k.p.k.):

- podejrzanego,

- osoby, która złożyła zawiadomienie o przestępstwie,

- osoby, która złożyła zawiadomienie o przestępstwie określonym w art. 228-231, 233, 235, 236, 245, 270-277, 278-294 lub 296-306 k.k., jeżeli postępowanie karne wszczęto w wyniku jej zawiadomienia, a wskutek tego przestępstwa doszło do naruszenia jej praw.

2. Sąd może utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie lub uchylić je i przekazać sprawę prokuratorowi celem wyjaśnienia wskazanych okoliczności bądź przeprowadzenia wskazanych czynności (art. 330 § 1 k.p.k.).

3. Jeżeli prokurator nadal nie znajdzie podstaw do wniesienia aktu oskarżenia, wyda ponownie postanowienie o umorzeniu dochodzenia. W takim wypadku podejrzany, który wykorzystał uprawnienia przewidziane w art. 306 § 1a k.p.k., może wnieść subsydiarny akt oskarżenia do sądu w terminie miesiąca od daty doręczenia zawiadomienia o postanowieniu (art. 330 § 2, art. 55 § 1 k.p.k.). Subsydiarny akt oskarżenia powinien spełniać wymogi określone w art. 55 § 2 k.p.k. Inny podejrzany tym samym czynem może aż do rozpoczęcia przewodu sądowego przyłączyć się do postępowania (art. 55 § 3 k.p.k.).

4. W sprawach z oskarżenia prywatnego zażalenie na postanowienie prokuratora o umorzeniu postępowania przygotowawczego rozpoznaje sąd właściwy do rozpoznania sprawy, jeżeli postanowienie zapadło z uwagi na brak podstawy w ściganiu z urzędu sprawcy (art. 465 § 2a k.p.k.).

5. Na rozstrzygnięcie co do dowodów rzeczowych zażalenie przysługuje podejrzanemu oraz osobie, od której odebrano te przedmioty lub która zgłosiła do nich roszczenie (art. 323 § 2 k.p.k.).

6. Zażalenie na powyższe postanowienie wnosi się za pośrednictwem prokuratora, który wydał postanowienie. Termin do wniesienia zażalenia wynosi 7 dni od daty doręczenia odpisu postanowienia i jest zawity. Zażalenie wniesione po upływie tego terminu jest bezskuteczne (art. 122 § 1 i 2 i art. 460 k.p.k.).

Zarządzenie:

1. Stosownie do art. 100 § 4 w zw. z art. 106, art. 140, 306 § 1a, art. 325a k.p.k. doręczyć odpis postanowienia:

1) podejrzanemu(-ej) Piotrowi Wiśniewskiemu;

2) obrońcy podejrzanego(-ej) mec. Janowi Zielińskiemu;

3) pokrzywdzonemu(-ej) Janowi Nowakowi, na adres wskazany w aktach sprawy - tom nr 1;

4) pełnomocnikowi pokrzywdzonego(-ej) mec. Annie Nowak;

5) osobie, instytucji, o której mowa w art. 306 § 1a pkt 2 i 3 k.p.k. i innym uprawnionym.

2. Przesłać akta sprawy do Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie.

3. O uchyleniu środka zapobiegawczego w postaci dozoru policyjnego zawiadomić Komendę Rejonową Policji Warszawa-Śródmieście w Warszawie (Komendant) zawiadomić odpowiednie organy.

4. Stosownie do art. 305 § 4 k.p.k. powiadomić o umorzeniu dochodzenia osobę zgłaszającą przestępstwo, jeżeli nie jest pokrzywdzonym w sprawie.

5. Po uprawomocnieniu się postanowienia:

- na zasadzie art. 21 § 1 k.p.k. zawiadomić o umorzeniu dochodzenia odpowiednie instytucje

- zawiadomić o uchyleniu postanowienia o środku zapobiegawczym organ, któremu przekazano to postanowienie do wykonania w trybie pilnym.

Prokurator Prokuratury Rejonowej

Anna Kowalska

Warszawa, dnia 15 marca 2024 r.